Rodzinne wspomnienia i opowieści związane z miejscem pochodzenia mogą stać się początkiem teatralnych poszukiwań. Takie korzenie ma Teatr SAFO, założony w 2010 roku z inicjatywy Katarzyny Chwałek-Bednarczyk. U podstaw działalności zespołu znalazły się pytania o tożsamość oraz potrzeba odkrywania historii rodziny i lokalnej społeczności.
W tym kontekście znaczenia nabiera metafora mlecza. Roślina, często uznawana za chwast, potrafi przetrwać tam, gdzie delikatniejsze gatunki nie znajdują warunków do wzrostu. Podobny obraz służy w psychologii do opisywania różnic w dziecięcej wrażliwości: obok wymagających szczególnej troski „orchidei” pojawiają się „mlecze”, zdolne rozwijać się mimo przeciwności. Ich odporność nie zawsze jednak idzie w parze z akceptacją otoczenia.
Co rodzinna przeszłość zostawia kolejnym pokoleniom?
Przemiana mlecza w dmuchawiec pozwala spojrzeć także na to, jak doświadczenia rozchodzą się poza życie jednej osoby. Skutki traumy mogą dotykać potomków. Dziedzictwo rodzinne nie musi jednak oznaczać wyłącznie cierpienia: opowiedziana na nowo historia może nieść pocieszenie, budzić nadzieję i pobudzać do tworzenia.
Osoby planujące obejrzenie przedstawienia powinny uwzględnić ważną informację techniczną: w spektaklu wykorzystywane są efekty stroboskopowe.
Źródło: facebook.com/DOKURSYNOW