Rano w stronę centrum, po południu z powrotem do dzielnic — tak wygląda codzienny ruch na wielu warszawskich trasach rowerowych. Pomiary z 2026 roku pokazują, że rower jest ważnym środkiem dojazdu do pracy i szkoły. Wskazują też konkretne problemy: brakujące połączenia, duże różnice prędkości użytkowników i odcinki, na których mimo znacznego ruchu wciąż nie ma wydzielonej infrastruktury.
Tegoroczne badanie objęło 67 lokalizacji i 91 przekrojów pomiarowych. Na nagraniach z kamer wykonanych pod koniec maja zarejestrowano 151 595 użytkowników infrastruktury rowerowej. Liczono nie tylko rowery, lecz także hulajnogi elektryczne, urządzenia transportu osobistego oraz urządzenia wspomagające ruch. Analizę uzupełniły dane z automatycznych liczników.
Warszawski Pomiar Ruchu Rowerowego jest prowadzony od 2014 roku. Pozwala śledzić zmiany w podróżach mieszkańców i sprawdzać, jak wykorzystywane są nowe inwestycje.
Poranny wzrost i wyraźny kierunek podróży
W porównaniu z poprzednim rokiem poranny ruch zwiększył się o 10,9 proc. Po południu pozostał na podobnym poziomie. Wzrosty odnotowano na większości sprawdzanych tras, szczególnie na połączeniach prowadzących do centrum. Taki rozkład przemawia za tym, że rower służy nie tylko wypoczynkowi, ale również regularnym dojazdom.
Na granicy Śródmieścia podczas pięciu godzin naliczono 37 328 użytkowników — o około 4,6 proc. więcej niż rok wcześniej. Rano w 27 spośród 29 punktów dominował kierunek do centrum, na który przypadało około 67 proc. przejazdów. Po południu sytuacja się odwracała: w 24 punktach przeważały wyjazdy z centrum, stanowiące około 57 proc. ruchu.
Największe natężenie w tej części badania odnotowano na Towarowej przy Alejach Jerozolimskich — 3 919 użytkowników w pięć godzin. Przy Polu Mokotowskim, na wysokości Żwirki i Wigury, było ich 3 164, a na Czerniakowskiej przy Suligowskiego — 3 002. Na Wybrzeżu Gdańskim i bulwarach w okolicy mostu Gdańskiego ruch wzrósł o 33,9 proc.
Duże potoki nie zawsze oznaczają gotową trasę
Jednym z istotnych przykładów jest Powązkowska. Na objętym badaniem fragmencie nie ma wydzielonej trasy rowerowej, a mimo to zarejestrowano tam duży ruch. To sygnał, że połączenie jest potrzebne mieszkańcom niezależnie od obecnego standardu infrastruktury.
Wysokie wyniki uzyskano także na Kasprzaka przy Bema. W pięciogodzinnym pomiarze naliczono tam 3 556 użytkowników, czyli o około 16 proc. więcej niż w 2024 roku. Dobowe natężenie oszacowano na około 8,5 tys. przejazdów.
W punkcie w rejonie mostu Świętokrzyskiego zarejestrowano 3 603 osoby, a przy moście pieszo-rowerowym — 3 490. Na drugim końcu zestawienia znalazła się Radzymińska przy Otwockiej z wynikiem 201 osób. Spośród ośmiu lokalizacji o skrajnych wartościach natężenia pięć pojawiło się w takim zestawieniu również podczas poprzedniego badania.
Przez Wisłę przede wszystkim do centrum i z powrotem
Osobne dane dotyczą przejazdów przez samą rzekę. Podczas pomiarów na przeprawach odnotowano ich 13 053. Po uwzględnieniu wskazań automatycznych liczników oszacowano, że dobowy ruch na badanych mostach wynosił około 31 204 przejazdów. Wyników dobowych nie należy więc utożsamiać z liczbami z pięciogodzinnej obserwacji.
W okresie pięciu godzin most Łazienkowski pokonywało średnio 2 681 rowerzystów, Świętokrzyski — 2 210, a Gdański — 1 622. Te trzy przeprawy skupiały niemal połowę szacowanego ruchu rowerowego przez Wisłę.
Również tutaj dobrze widać rytm codziennych dojazdów. Rano około 77 proc. przejazdów odbywało się w kierunku centrum. Po południu około 61 proc. prowadziło na prawy brzeg. Dane z mostów potwierdzają zatem tendencję widoczną na trasach dochodzących do Śródmieścia.
Rowery dominują, hulajnóg przybywa
Na rowery przypadało 89,6 proc. wszystkich zliczonych przejazdów. Udział hulajnóg elektrycznych zwiększył się natomiast z 7,8 do 8,4 proc.
W dni robocze zarejestrowano również 4 594 kurierów dostarczających jedzenie. Stanowili oni 3,4 proc. użytkowników infrastruktury. Najczęściej widywano ich na trasach w centralnych dzielnicach, między innymi w sąsiedztwie alei Jana Pawła II, Towarowej i Kasprzaka.
Wśród rowerzystów obserwowanych w dni powszednie kobiety stanowiły 30,8 proc., a mężczyźni 69,2 proc. W weekend udział kobiet wzrastał do 33,2 proc. Wynik z 2026 roku jest podobny do rezultatów z trzech poprzednich lat; w ostatnich latach odsetek rowerzystek mieścił się w granicach 30–40 proc.
Na decyzję o wyborze roweru mogą wpływać ciągłość i jakość połączeń, charakter tras oraz możliwość wygodnego dotarcia do ważnych celów podróży. Bezpieczniejsza, spójna sieć może zachęcać do jazdy więcej kobiet.
Pierwszy pomiar prędkości pokazuje duże różnice
Nowością tegorocznej edycji było sprawdzenie prędkości w trzech lokalizacjach. Rowerzyści poruszali się średnio z prędkością 22,7 km/h, użytkownicy hulajnóg elektrycznych — 26,7 km/h, a kierujący motorowerami — 28,9 km/h. Dla kurierów rozwożących posiłki średnia wyniosła 29,7 km/h.
Najwyższa pojedyncza wartość dotyczyła hulajnogi elektrycznej: 60 km/h. W przypadku motoroweru maksimum wyniosło 51,4 km/h, a roweru — 50,2 km/h. Ponieważ prędkość sprawdzano tylko w trzech miejscach, wyniki opisują te lokalizacje, a nie całą warszawską sieć.
Tak znaczne różnice mają znaczenie dla bezpieczeństwa osób korzystających ze wspólnej przestrzeni. Dodatkowym problemem jest obecność pojazdów, które nie są dopuszczone do jazdy po drogach dla rowerów.
O wyborze drogi decydują także luki w sieci
Tam, gdzie istniała droga dla rowerów albo ciąg pieszo-rowerowy, wybierało je ponad 85 proc. użytkowników. W wielu punktach udział ten przekraczał 95 proc. Zupełnie inaczej wyglądały miejsca bez takiej infrastruktury: rowerzyści częściej jechali chodnikiem niż jezdnią. Średnio chodnik wybierało około 84 proc. z nich.
Warszawska sieć tras rowerowych liczy co najmniej 887 km. Kolejne 22,9 km jest w budowie lub przebudowie. Wyniki wskazują jednak, że oprócz długości sieci istotna jest jej ciągłość — brakujący fragment może zmieniać sposób poruszania się na całym odcinku podróży.
Najważniejsze wnioski dotyczą codziennych dojazdów, uzupełniania połączeń i bezpieczeństwa. Ruch rośnie również poza ścisłym centrum, a istniejące trasy są intensywnie wykorzystywane. W połączeniu z dużą liczbą wypożyczeń rowerów miejskich potwierdza to rosnącą rolę jednośladu w transporcie stolicy. Powązkowska oraz miejsca, w których większość rowerzystów wybiera chodnik, pokazują natomiast, gdzie szczególnie potrzebne są spójne rozwiązania.
Źródło: Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie

